przydatne właściwości rumianku dla organizmu

Korzyści z rumianku dla organizmu

Rumianek jest przydatny przede wszystkim dla osób z niektórymi chorobami. Jej kwiatostany zawierają wysoce aktywne związki chemiczne, które mogą działać przeciwzapalnie, łagodnie przeciwbólowo, antyseptycznie na tkanki i ogólnie uspokajająco na cały organizm. Ponadto wiadomo, że rumianek stymuluje napięcie mięśni gładkich, ale w różnych przypadkach ta zdolność może być zarówno korzystna, jak i szkodliwa.

Ze względu na połączenie właściwości, które są przydatne w przypadku wielu chorób, kwiatostany rumianku są uważane za najbardziej poszukiwane surowce roślin leczniczych na świecie.

Ogólnie rumianek jest przydatny w tym:

  1. Łagodzi objawy różnych chorób przewodu pokarmowego, łagodzi bóle brzucha w przypadku zatruć i zaburzeń dyspeptycznych;
  2. Działa ogólnie uspokajająco, pomaga w walce z bezsennością i skutkami stresu;
  3. Pomaga złagodzić ból w obszarach zapalenia i zmniejszyć intensywność samego zapalenia;
  4. Przyspiesza gojenie się ran, zadrapań i wrzodów;
  5. Stymuluje początek miesiączki, gdy są opóźnione;
  6. Ma łagodne działanie antyseptyczne.

Również kwiatostany rumianku zawierają dużą ilość flawonoidów i fenoli, które mają właściwości przeciwutleniające i chronią błony komórkowe przed uszkodzeniem przez nadtlenki. Ponadto rumianek zawiera więcej takich przeciwutleniaczy niż słynny krwawnik pospolity.

Wreszcie kwiatostany rumianku zawierają również witaminy – A, C, PP – jednak ich ilość jest na ogół niewielka, dlatego niepożądane jest przyjmowanie preparatów z rumianku jako remedium witaminowego, ponieważ szkodliwość skutków ubocznych wynikających z jego stosowania może przekroczyć korzyści z samych witamin i przeciwutleniaczy. Jako środek witaminowy lub immunostymulujący bardziej wskazane jest przyjmowanie preparatów na bazie owoców róży, porzeczek, imbiru, a także wszelkich herbat ze skórką cytryny lub pomarańczy.

Jako źródło witamin preferowane są cytrusy czy miód niż preparaty z rumianku i to nie tylko ze względu na większą ilość samych witamin, ale także mniej skutków ubocznych.

Ogólnie rzecz biorąc, rumianek należy pić tylko w przypadku różnych chorób, na które jest wskazany. W tym celu stosuje się preparaty na bazie kwiatostanów kilku rodzajów rumianku – farmaceutycznego, zielonego (bez języka) i rzymskiego. Inne rumianki – polne, rosyjskie, bezwonne – praktycznie nie są stosowane w medycynie.

Lecznicze kwiatostany rumianku są równie skuteczne zarówno w postaci sypkiej, jak i saszetek. Jednocześnie warzony rumianek w saszetkach jest wygodniejszy w użyciu, ponieważ gotowego produktu nie trzeba filtrować.

Miejscowo – zewnętrznie i do leczenia błon śluzowych w postaci płukania, przemywania, lewatyw – rumianek jest stosowany z korzyścią zarówno w medycynie, jak i kosmetologii. Co więcej, jeśli do podawania doustnego ma wiele przeciwwskazań, to można go stosować zewnętrznie z jednym tylko ograniczeniem – nie można go stosować przy alergiach.

Jeśli jesteś uczulony na rumianek, nie zaleca się stosowania nawet takich środków z nim, które mają na celu osłabienie objawów chorób dermatologicznych.

Codzienne picie rumianku jest niepożądane. Uważa się, że jest to niepotrzebne, ale takie częste stosowanie może powodować niepożądane skutki uboczne zdrowotne, zwłaszcza u dzieci.

Rumianek jako środek przeciwzapalny

Ze względu na zdolność do osłabiania stanów zapalnych rumianek stosuje się zarówno do leczenia narządów wewnętrznych, jak i do użytku zewnętrznego, w tym w kosmetyce.

Badania wykazały, że dzięki zawartości chamazulenu, bisabololu i składników przeciwutleniających wyciąg lub odpowiednio przygotowany wywar z rumianku wykazuje silniejsze działanie przeciwzapalne niż 0,25% roztwór hydrokortyzonu, szeroko stosowanego w farmakologii środka przeciwzapalnego. . Z tego powodu preparaty z rumianku stosuje się do objawowego leczenia wielu chorób:

  • Zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie jelit, zapalenie żołądka i dwunastnicy, zapalenie trzustki – w takich przypadkach leki na nim oparte są przyjmowane doustnie;
    Zapalenie okrężnicy, zapalenie odbytu, zapalenie gruczołu krokowego u mężczyzn – lewatywy wykonuje się z rumiankiem;
  • Choroby górnych dróg oddechowych – wraz z nimi wywar z kwiatów rumianku jest zaszczepiany do nosa lub stosowany do płukania nosa lub inhalacji;
  • Zapalenie gardła, migdałków, jamy ustnej – płukanki preparatami rumiankowymi;
  • Zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie cewki moczowej, choroby nerek – w takich przypadkach przepisuje się picie herbaty lub wywaru z rumianku, które osłabiają stan zapalny, ale nie powodują działania moczopędnego i nie prowadzą do nasilenia bólu i ruchów kamieni moczowych, co wyróżnia rumianek z borówki brusznicy;
  • Choroby żeńskich narządów płciowych, w których podlewanie odbywa się za pomocą rumianku. Jednak takie procedury są dziś uważane za bardzo szkodliwe, mogące prowadzić do rozwoju onkologii i różnych chorób przewlekłych, dlatego nie zaleca się ich przeprowadzania z rumiankiem ani innymi środkami;
  • Zapalenie oczu – zapalenie powiek, zapalenie spojówek, jęczmień. W takich przypadkach obszary objęte stanem zapalnym wyciera się naparem lub naparem z rumianku, a zimne płyny nakłada się jęczmieniem;
  • Zapalne zmiany skórne – trądzik, zapalenie skóry, łojotok i inne, w których miejsca zapalenia smaruje się po prostu wywarem lub naparem z rumianku. W przypadku trądziku zalecane są również płyny z rumianku.

Ważne jest, aby móc odróżnić takie wysypki od alergii, aby stosowanie rumianku było bezpieczne.

W większości przypadków przy takich chorobach rumianek jest stosowany tylko jako dodatkowy środek pomocniczy. Sam w sobie nie jest w stanie wyeliminować przyczyn choroby, a jedynie w pewnym stopniu łagodzi stany zapalne będące wynikiem choroby.

Korzyści z preparatów rumiankowych na choroby przewodu pokarmowego

Oprócz zdolności do zmniejszania stanu zapalnego rumianek jest przydatny przy różnych zaburzeniach dyspeptycznych, ponieważ normalizuje funkcjonowanie mięśni gładkich jelit. W przypadku skurczów sprzyja relaksacji, ale z naruszeniem skurczów przeciwnie, stymuluje aktywność i ewakuację treści.

Częściowo z tych powodów preparaty z rumianku są często stosowane w leczeniu zaparć, kolki, skurczów mięśni jelit i wzdęć. Jednocześnie nie zawsze pokazano jego stosowanie: przy nudnościach i wymiotach takie leki mogą nasilać ataki, a także mogą prowadzić do zaostrzenia biegunki.

Niebezpieczeństwo stosowania rumianku wzrasta, jeśli pijesz go na pusty żołądek – w tym przypadku zwiększa się prawdopodobieństwo wystąpienia nudności.

Kojące właściwości rumianku

Rumianek jako środek przeciwlękowy opisywany jest w pismach średniowiecznych uzdrowicieli: już wtedy wiadomo było, że herbata z kwiatostanów i olejek eteryczny działają uspokajająco, uspokajająco, osłabiają napady niepokoju, niepokoju i wściekłości.

Dziś rumianek znajduje zastosowanie w kompleksowym leczeniu różnych zaburzeń nerwowych, w tym nerwic, neurastenii, chorób psychicznych związanych z ciągłym uczuciem niepokoju, a także sporadycznych stanów niepożądanych – bezsenności, stresu, następstw silnych wstrząsów nerwowych. Bardzo często w takich przypadkach stosowanie rumianku łączy się z użyciem innych roślin, których preparaty mają również działanie uspokajające – dziurawiec, liście mięty i melisy, nalewki kozłkowe.

Działanie uspokajające rumianku jest podobne do działania dziurawca zwyczajnego i kozłka lekarskiego, dlatego często stosuje się je jako dodatek do tych ziół.

W medycynie ludowej zaleca się picie rumianku w nocy, ponieważ w normalnych warunkach jego działanie uspokajające może prowadzić do letargu i trudności, na przykład podczas ciężkiej pracy lub prowadzenia samochodu.

Jednocześnie, pomimo uspokajającego działania, nie zaleca się stosowania rumianku jako środka profilaktycznego na stres i niepokój ze względu na skutki uboczne, które często pojawiają się podczas jego stosowania. Do profilaktyki bezpieczniej jest używać herbaty z mięty lub melisy.

Właściwości antyseptyczne

Badania wykazały, że preparaty z rumianku są wysoce skuteczne przeciwko kilku typom bakterii, w tym czynnikom wywołującym niebezpieczne choroby człowieka: gronkowcom, paciorkowcom, czynnikowi wywołującemu leptospirozę, bakteriom próchnicotwórczym. Skuteczność tę wykazano tylko w warunkach „in vitro”, ale są powody, by sądzić, że leki rumiankowe w organizmie również hamują aktywność bakterii z różną siłą. Z tego powodu rumianek jest często stosowany w leczeniu zmian bakteryjnych przewodu pokarmowego (w tym do wykrywania patologicznych ilości Staphylococcus aureus w kale), do płukania jamy ustnej w celu zapobiegania próchnicy, do higieny intymnej kobiet i mężczyzn. oraz do leczenia zmian skórnych – w celu dezynfekcji skóry ciała.

Właściwości przeciwbakteryjne rumianku wzmacniają różne składniki preparatów z nim związanych. Na przykład nalewka z rumianku na wódkę lub alkohol ma znacznie wyraźniejszy efekt niż wlew wodny lub wywar z rumianku, ale taka nalewka powoduje poważniejsze skutki uboczne, w tym te związane z możliwymi oparzeniami alkoholem i zatruciem nim. W takich preparatach przydatność rumianku jest często równoważona szkodliwością powodowaną przez alkohol.

Nie ma też sensu próba uzyskania efektu antybakteryjnego poprzez dodawanie miodu lub mleka do preparatu z rumianku. Często robią to rodzice przygotowujący płyn do płukania jamy ustnej dla dziecka – przypuszcza się, że zarówno miód, jak i mleko (zwłaszcza mleko matki) mają działanie antyseptyczne. W rzeczywistości zarówno miód, jak i mleko są idealnym pokarmem dla bakterii, a wszystkie właściwości przeciwbakteryjne rumianku będą bezużyteczne, jeśli środek z nim będzie intensywnie karmił mikroby podczas płukania jamy ustnej lub gardła.

W jaki sposób rumianek jest przydatny przy nieregularnych miesiączkach?

Rumianek jest często stosowany w medycynie ludowej do stymulacji opóźnionych miesiączek. Efekt ten wynika z jego zdolności do tonowania mięśni gładkich macicy i stymulowania początku miesiączki.

Z reguły z opóźnieniem miesiączki i mocnym przekonaniem, że takie opóźnienie nie jest spowodowane ciążą, bulion rumiankowy lub herbatę pije się 1-2 razy dziennie po pół szklanki, osiągając w ciągu 1-2 dni początek miesiączki .

Herbatę rumiankową przygotowuje się w taki sam sposób, jak zwykłą czarną herbatę, tylko zamiast parzenia herbaty stosuje się suszone koszyczki rumianku.

Jednak korzyści z tego efektu pojawiają się tylko w przypadku braku ciąży. Po poczęciu rumianek może wywołać hipertoniczność macicy, co w niektórych przypadkach może prowadzić do poronienia. Często samo opóźnienie rozwija się z powodu ciąży, a po stymulacji rumiankiem dochodzi do wczesnego poronienia, które kobieta przyjmuje za ciężkie okresy. Dlatego próbując pobudzić miesiączkę, musisz dokładnie zrozumieć, dlaczego w ogóle się rozwinęły, aby przyjmowanie rumianku nie powodowało szkód.

Zastosowanie w dermatologii i kosmetologii

W przypadku różnych chorób dermatologicznych rumianek stosuje się zewnętrznie, aby uzyskać kilka efektów:

  1. Zniszczenie patogennych mikroorganizmów, które powodują lub nasilają stan zapalny;
  2. Osłabienie stanu zapalnego, w tym w miejscach obfitych wysypek z trądzikiem i trądzikiem;
  3. Leczenie różnych zmian skórnych, w tym oparzeń i owrzodzeń troficznych.

Dzięki temu działaniu rumianek jest przydatny w prawie każdym problemie dermatologicznym, z wyjątkiem alergii wywołanych przez siebie lub inne rośliny blisko spokrewnionych gatunków.

W kosmetologii rumianek jest stosowany w różnych maskach, kremach i balsamach, aby zapewnić skórze działanie przeciwbakteryjne i oczyszczające. Takie fundusze służą do zapobiegania zaczerwienieniu, wysypkom, trądzikowi, różnym podrażnieniom, a także poprawie kondycji włosów.

Maska do włosów na bazie ekstraktu z rumianku.

Ponadto wiadomo, że jeśli regularnie myjesz twarz rumiankiem, skóra na twarzy staje się matowa i gładsza, znikają na niej ciemne plamy i część plam starczych. A w kosmetologii ludowej na Bałkanach preparaty z rumianku służą do mycia włosów i nadawania im żółtawego odcienia.

Tak czy inaczej, płukanie włosów rumiankiem pomaga złagodzić podrażnienia i swędzenie głowy z łojotokiem i łupieżem. Nawet w przypadku braku takich problemów będzie przydatny w zapobieganiu różnym uszkodzeniom skóry głowy.

Wreszcie w medycynie ludowej postuluje się inne korzystne właściwości rumianku, które nie zostały przetestowane specjalnymi eksperymentami i dlatego uważa się je za hipotetyczne. Na przykład rumianek jest często stosowany w leczeniu wątroby, stymulowaniu wydzielania żółci, pozbywaniu się dny moczanowej i artretyzmu, normalizacji układu hormonalnego, leczeniu astmy oskrzelowej i zwalczaniu infekcji grzybiczych. Jednak celowość jego stosowania w tych przypadkach nie została potwierdzona, nie ma powodu, aby sądzić, że będzie on w ogóle przydatny, a sama korzyść będzie większa niż ryzyko wystąpienia skutków ubocznych. Dlatego w przypadku każdej poważnej choroby stosowanie rumianku, a także ogólne leczenie, należy skoordynować z lekarzem.

Anna Kowalczyk
Edytor serwisu
Rate author