przydatne właściwości i przeciwwskazania tymianku

Tymianek (tymianek)

Tymianek jest równie dobrze znany w kuchni i medycynie. Ponadto w medycynie jest stosowany jeszcze szerzej i różnorodniej, stając się częścią wywarów i naparów stosowanych przy stanach zapalnych, bólach zęba, nerwobólach, bólach stawów, przy niektórych problemach z przewodem pokarmowym i drogami oddechowymi. Ale stosując to zioło w ziołolecznictwie, należy pamiętać, że jego aktywność biologiczna może wywołać zaostrzenie wielu chorób.

Przydatne właściwości tymianku

Skład i składniki odżywcze

Świeży tymianek zawiera (na 100 g): [8]

Kalorie 101 Kcal

Witaminy mg Minerały mg
Witamina C 160.1 Potas, K. 609
Witamina B3 1,824 Magnez, Mg 160
Witamina B2 0,471 Wapń, Ca 405
Witamina B5 0,409 Fosfor, P. 106
Witamina B6 0,348 Żelazo, Fe 17.45

Kompletny skład

Co dokładnie jest używane iw jakiej formie

Właściwości lecznicze

Ziele tymianku pełzającego zawiera fenolowe pochodne terpenów (tymol, karwakrol, pinen, cymen, borneol, linelool), kwas tymunowy, garbniki, flawonoidy, triterpeny, kwasy organiczne oraz goryczkę.

Ziele tymianku zawiera olejki lotne (w tym terpeny linalol i terpineol, borneol, tymol, karwakrol), flawonoidy, kwas moczowy i oleinowy, gorycz, gumę i garbniki [9].

Tymianek jest stosowany jako środek wykrztuśny, przeciwbólowy, przeciwbakteryjny, przeciwrobacze i pobudzający żołądek. Stosuje się go przy zapaleniu oskrzeli, zapaleniu płuc, rozstrzeniach oskrzeli. Jako środek przeciwbólowy – w leczeniu zapalenia korzonków nerwowych i nerwów, w chorobach stawów, układu mięśniowego i pni nerwów obwodowych [3].

W oficjalnej medycynie

Preparaty farmaceutyczne na bazie tymianku:

  • Tymol (w postaci proszku), który zawiera pełzający tymianek… W przypadku ankilostomiasis (infekcja robaków pasożytniczych) 1 g przepisuje się co kwadrans w czterech dawkach na pusty żołądek. Jednocześnie bezwzględnie zaleca się specjalną dietę wykluczającą z diety tłuszcze i alkohol, której należy przestrzegać przed, w trakcie i po leczeniu. Przebieg leczenia tymolem wynosi 3 dni. W przeddzień kursu i na koniec stosuje się środek przeczyszczający z solą fizjologiczną. Tymol niszczy pasożyty (włosowate, tęgoryjce, nekorożec amerykański, różne grzyby) i łagodzi ból. Stosowanie leku „Tymol” jest przeciwwskazane w przypadku niewydolności serca, chorób nerek i wątroby, wrzodów żołądka i dwunastnicy oraz ciąży. Do dezynfekcji jamy ustnej stosuje się słaby roztwór tymolu. Tymol jest stosowany w stomatologii jako środek przeciwbólowy i antyseptyczny.
  • Ziele tymianku , pakowane.
  • Ekstrakt z tymianku pospolitego (płyn). Stosowany jest jako środek wykrztuśny i przeciwbólowy. Jest również skuteczny w przypadku zapalenia korzonków nerwowych i nerwic.
  • Pertussin (syrop). Przepisać dzieciom jedną łyżeczkę deserową na krztusiec, a dorosłym – trzy razy dziennie łyżkę stołową jako środek wykrztuśny [9].

W medycynie ludowej

  • Jako środek na żołądek o charakterze antybiotykowym oraz jako lek wykrztuśny, tymianek stosuje się na kaszel w postaci naparu: łyżkę surowców ziołowych zalać 400 ml wrzącej wody. Pozwól parzyć przez 10 minut i pij łyżkę do trzech razy dziennie.
  • Przy zmniejszonym wydzielaniu soku żołądkowego na tle rozdęcia jelit, przy braku apetytu oraz jako środek przeciw robakom zaleca się stosowanie tymianku pełzającego w postaci naparu, który przygotowuje się w taki sam sposób jak napar z tymianku pospolitego [9 ].
  • Herbata z tymiankiem jest przepisywana na choroby jelit, choroby płuc i dróg moczowych, ze spowolnionym procesem trawienia, fermentacją w jelitach, wzdęciami i kolką, atonią żołądka (naruszenie jego funkcji motorycznej), astmą oskrzelową, krztuścem , inwazja robaków, jako środek moczopędny, przy zaburzeniach snu, nerwowości i alkoholizmie. Aby zrobić herbatę tymiankową, jedną łyżkę kwiatów i liści tymianku należy gotować na parze w 200 ml wrzącej wody. Pozwól mu parzyć i pić małymi łykami do dwóch szklanek dziennie.
  • W przypadku nieżytu żołądkowo-jelitowego przygotowuje się napar: łyżkę mieszanki ziela tymianku, liści melisy, ziela słodkiej łodygi i liści poziomki (w proporcji 1: 4: 5: 10) podaje się w 300 ml wrząca woda, odcedzona i wypijana w 100 ml trzy razy dziennie …
  • Z katarem dróg oddechowych w 400 ml wrzącej wody parzy się łyżkę zioła z ziela tymianku, słodkiej łodygi i liści truskawki (w proporcji 2,5: 2,5: 5), zaparza się, przefiltruje i weź dwie łyżki stołowe w odstępach trzech godzin.
  • Tymianek z alkoholizmu: w przewlekłym alkoholizmie skuteczny jest 7% wywar z ziela tymianku, który przyjmuje się po 50 g dwa razy dziennie przez 2-4 miesiące [10].
  • Tymianek dzieciom (z krztuścem jako wywar lub napar) podaje się w zależności od wieku dziecka w łyżeczce lub łyżeczce deserowej w ciepłej postaci do 4 razy dziennie. Napar sporządza się w ilości: 10 g ziela tymianku na 200 ml wrzącej wody [11].
  • Na mokry kaszel zalecana jest herbata ziołowa: wymieszaj jedną łyżkę nasion anyżu, liście eukaliptusa, kwiaty rumianku i dziewanny, mech islandzki, tymianek i 2 łyżki liści podbiału. Łyżkę kolekcji gotować na parze w 200 ml wrzącej wody, a następnie gotować przez pół godziny w łaźni wodnej. Ostudzić i osuszyć. Powstały płyn zalać przegotowaną wodą do objętości 0,2 litra i wypijać ćwierć szklanki trzy razy dziennie przez co najmniej pół miesiąca.
  • W przypadku zapalenia oskrzeli z przedłużającym się mokrym kaszlem przygotuj jedną łyżkę nasion anyżu, kwiatów dziewanny, korzenia lukrecji i 1,5 łyżki tymianku. Łyżkę materiału ziołowego gotować na parze we wrzącej wodzie (200 ml). Gotuj w łaźni wodnej przez kwadrans, a następnie ostudź i odcedź. Rozcieńczyć zagotowany bulion do objętości 0,2 litra przegotowaną wodą. Pij 50 ml trzy razy dziennie, biorąc napar między posiłkami.
  • Przy zaburzeniach snu przydatna jest herbata (jest też środkiem uspokajającym): przygotować wywar z głogu i dzikiej róży, kwiatu lipy i ziela tymianku w proporcji 2: 4: 2: 5 [5].

Zewnętrznie:

  • W przypadku bólu zęba na bolący ząb nakłada się wacik nasączony alkoholową nalewką tymianku.
  • Para tymiankowa służy do okładów na ropnie, czyraki, do płukania przy zapaleniach dziąseł i owrzodzeniach zębów.
  • Okłady z ziół tymianku nakłada się na miejsca dotknięte porażeniem, nerwobólami i reumatyzmem.
  • Kilka kwiatów tymianku (łyżka na 200 ml wrzącej wody) przemywa oczy w przypadku zapalenia.
  • Liście i kwiaty tymianku zmielone do stanu pudrowego w przypadku utraty przytomności wąchają.
  • Dzieciom z krzywicą zaleca się zabiegi wodne: garść kwiatów i liści tymianku nalega się na pięć litrów wrzącej wody. Napar jest dodawany do kąpieli wypełnionej wodą. Taką czcionkę należy wykonywać dwa razy w tygodniu [10].
  • Dla dorosłych z bólem stawów, zapaleniem stawów, zapaleniem mięśni, reumatyzmem, zapaleniem nerwu, warto wziąć kąpiel z tymiankiem: 200 g surowców ziołowych doprowadza się prawie do wrzenia na małym ogniu w 4 litrach wody. Nalegaj i napięty napar wlewa się do pełnej kąpieli [11].

W medycynie orientalnej

Wśród receptur Avicenny tymianek polecany jest jako część kolekcji, jako środek do miękkiego i delikatnego kruszenia oraz usuwania kamieni nerkowych. Proponuje się mieszanie w równych częściach lawendy, tymianku, liści i jagód poziomek, melisy, mięty i kocimiętki. Zaparz miksturę i pij jak herbatę [3].

W badaniach naukowych

Zainteresowanie naukowe tymiankiem i jego właściwościami trwa od czasów starożytnych po dzień dzisiejszy.

Praca badaczy M. Hott, R. Nakata, M. Katsukawa i innych poświęcona jest dokładnemu badaniu składnika olejku eterycznego tymianku – karwakrolu [12].

E. MA Daukan i A. Abdulla przeanalizowali wartość leczniczą ziela tymianku , podkreślając przeciwutleniające i przeciwbakteryjne działanie rośliny [2].

Bubenchikova V.N. i Starchak Yu.A. ocenili działanie przeciwzapalne wynikające ze stosowania ziela tymianku Pallas . Ci sami autorzy opisują składniki mineralne i aminokwasowe (w cechach jakościowych i ilościowych) zawarte w tymianku pcheł . Również w pracy Bubenchikova VN i Starchak Yu. A. zwraca się uwagę na kwestię aktywności farmakologicznej różnych gatunków z rodzaju tymianku (czyli właściwości wykrztuśnych pchlego tymianku, Marshalla i tymianku kredowego ) [13], [14]. , [15].

Opis tymianku jako kultury aromatycznej i korzennej jest celem badań I. Ye. Anishchenko, S. V. Kucherova, O. Yu. Zhigunova. [16]

W dietetyce

Tymianek pobudza procesy trawienne, przyspiesza metabolizm lipidów. To sprawia, że ​​przyprawa jest cennym pomocnikiem dla organizmu, jeśli chodzi o tłuste i cięższe potrawy.

W gotowaniu

Olejek tymiankowy jest stosowany w przemyśle konserw i napojów alkoholowych. W kuchni jest przyprawą szeroko stosowaną w marynatach, marynatach, do przyrządzania potraw mięsnych i rybnych. Tymianek jako przyprawa nadaje pikantną nutę zarówno przekąskom, jak i daniom głównym.

Ser zapiekany z tymiankiem

Do przygotowania tak oryginalnej przystawki potrzebne będą: jedno opakowanie miękkiego sera deserowego (odmiany lekko solone), łyżka posiekanego świeżego tymianku, pół łyżki oliwy z oliwek, sól i świeżo zmielony czarny pieprz, połowa czerwonej ostrej papryki, posiekany i bez pestek świeży biały chleb do podania.

Rozgrzej piekarnik na średnim ogniu. Ser ułożyć na kawałku pergaminu i posypać posiekanym tymiankiem. Skrop oliwą z oliwek i dodaj do smaku sól i mielony czarny pieprz. Piec ser w piekarniku przez około 10 minut (aż mieszanina zacznie się topić). Podawać z posiekaną papryką i kromkami białego chleba [17].

W kosmetologii

Olejek tymiankowy wchodzi w skład szamponów wzmacniających włosy. Jego działanie korzystnie wpływa na skórę problematyczną, skłonną do wysypek i stanów zapalnych, dzięki czemu jest niezastąpionym składnikiem kremów i balsamów. Olejek tymiankowy znajduje zastosowanie nie tylko w przemyśle perfumeryjnym i kosmetycznym, ale także w produkcji mydeł. Tymol jest składnikiem past do zębów i eliksirów leczniczych, które mają wyraźne właściwości bakteriobójcze [4].

Inne zastosowania

Roślina jest rośliną miododajną.

Tymianek wysiewa się w celu wzmocnienia gleby na stromych lub śliskich zboczach [4].

Interesujące fakty

W starożytnej Grecji, Rzymie i średniowieczu tymianek kojarzył się z siłą i odwagą.

Grecy mieli powiedzenie: „ Pachnie jak tymianek ”. Oznaczało to, że ten, o którym mowa, był osobą elegancką, wyrafinowaną i arystokratyczną.

W średniowieczu gałązki tymianku chowano pod poduszką. Uważano, że odstrasza koszmary i przynosi przyjemne sny.

W brytyjskiej tradycji kulturowej tymianek kojarzy się z królestwem wróżek i elfów. W Śnie nocy letniej Szekspira o tymianku mówi się, że jest łóżkiem, na którym spała królowa wróżek Tytania.

Tymianek jako naturalny środek odkażający był stosowany w opatrunkach, przyspieszał gojenie się ran [18].

Niebezpieczne właściwości tymianku i przeciwwskazania

Tymianek może powodować skomplikowane reakcje alergiczne u osób z indywidualną nietolerancją. Przed użyciem rośliny do celów leczniczych należy wykonać prosty test: przepłukać jamę podkolanową naparem tymianku. Jeśli w ciągu godziny od nałożenia płynu na skórę nie pojawi się podrażnienie, można kontynuować zabiegi z zewnętrznym lub zewnętrznym użyciem tymianku.

Tymianek jest przeciwwskazany w czasie ciąży, jak również jest niebezpieczny dla osób z patologiami i chorobami nerek, wrzodów żołądka i dwunastnicy. „Większość lekarzy uważa, że ​​tymianek prawidłowo stosowany jest znacznie skuteczniejszy niż inne leki przeciwzapalne, ale nie należy go stosować w nieskończoność, gdyż może wywołać niedoczynność (osłabienie czynności) tarczycy” [11].

Zebraliśmy najważniejsze punkty dotyczące korzyści i możliwych zagrożeń związanych z tymiankiem na tej ilustracji i będziemy bardzo wdzięczni, jeśli udostępnisz zdjęcie w sieciach społecznościowych, z linkiem do naszej strony:

Opis botaniczny

Jest to bylina półkrzewiasta z rodziny Labium (Yasnotkovye).

pochodzenie nazwy

Inne nazwy tymianku, przytwierdzone do rośliny w tradycji ludowej: kadzidło, cząber, zhadobnik, trawa Bogorodskaya, zapach cytryny .

Ogólna nazwa naukowa tymianku jest „ tymianek ” (łac „ Thymus ”). Jedną z wersji pochodzenia tego słowa jest przejście do formy pochodnej od greckiego czasownika, oznaczającego „odkażać kadzidłem (kadzidłem)”.

Współczesna botanika liczy ponad 200 gatunków z rodzaju tymianku. Następujące rodzaje tymianku są szeroko rozpowszechnione i najlepiej zbadane:

Pełzający tymianek to niski krzew (ok. 20 cm wysokości), z pędami pełzającymi i prostopadle wystającymi z nich prostymi, cienkimi łodygami. Liście są przeciwne, liście są jajowate, na krótkich ogonkach. Małe kwiaty w kolorze liliowo-różowym lub fioletowym są zbierane w główce kwiatostanu. Okres kwitnienia przypada na środek lata. Owoce (orzechy) powstają w sierpniu. Tymianek rośnie na leśnych polanach, na suchych glebach piaszczystych, w lasach sosnowych, na wzgórzach, zboczach, na stepach [3].

Warunki wzrostu

Roślina zaliczana jest do ciepłolubnych. Metodą rozmnażania jest nasiona, głównym warunkiem uzyskania sadzonek jest wysoka wilgotność gleby. Dojrzałe rośliny nie przystosowują się dobrze do wilgoci. Brak światła i ciepła negatywnie wpływa na szybkość kiełkowania i prowadzi do dalszego spadku zawartości olejku w surowcu. Teren pod tymianek zaorany jest do głębokości 0,3 m. W miesiącach jesiennych uprawia się ziemię zaoraną. Wczesną wiosną przeprowadza się rekultywację gleby i wysiew nasion tymianku (głębokość siewu 1 cm), zachowując rozstaw międzyrzędzi do 0,5 m. Dawka wysiewu to ok. 70 g materiału na 100 m2. m. Przed siewem gleba jest karmiona nawozami organicznymi. Kwitnienie i zawiązywanie owoców następuje w drugim roku życia rośliny. Uprawy należy regularnie usuwać z chwastów, glebę na miejscu należy zmiękczać i zaorać [4].

Tymianek doskonale znosi zimowanie pod śniegiem, wymaga umiarkowanego podlewania, przyjmuje kompost i mączkę kostną oraz nawóz. Gdy roślina wyblaknie, zaleca się przycięcie krzaków o 2/3. W czasie upałów podlewanie najlepiej wykonywać u nasady. Tymianek można rozmnażać przez cały okres wegetacji, dzieląc krzew [5].

  1. Wikipedia, źródło
  2. Lecznicze i funkcjonalne wartości tymianku, źródło
  3. Podręcznik zielarza / komp. V.V. Oniszczenko. – Kh .: Folio, 2006. – 350 str. – (Świat hobby).
  4. Mamchur F.I., Gladun Ya.D. Rośliny lecznicze w osobistej działce. – K. Harvest, 1985. – 112 str., Ill.
  5. Uzdrawiający ogród kwiatowy. Szkoła kwiaciarni (magazyn). Nr 3 (36), lipiec 2017 – str. 25
  6. Podręcznik nabywania roślin leczniczych / DS Ivashin, ZF Katina, IZ Rybachuk i wsp. – 6th ed., Isp. i dodaj. – K .: Harvest, 1989. – 288 str.: Chory.
  7. Przyprawy, tymianek, suszony, źródło
  8. Tymianek, świeży, źródło
  9. V.V. Karhut Living pharmacy – K. Health, 1992. – 312 str., Ill., 2, arch. muł
  10. Karkhut V.V. Leki wokół nas. – K .: Zdrowie, 1993. – 232 str.
  11. Nosal I.M. Od rośliny do człowieka. – K .: Veselka, 1993. – 606 str.
  12. Karwakrol, składnik olejku tymiankowego, aktywuje PPARα i γ oraz tłumi ekspresję COX-2, źródło
  13. DZIAŁANIE PRZECIWZAPALNE ZIOŁA PALUSZKI TYMIANKOWEJ, źródło
  14. SKŁAD AMINOKWASOWO-MINERALNY ZIOŁA TYMIANKOWEGO FLOSHINY, źródło
  15. SPODZIEWANA DZIAŁALNOŚĆ ROŚLIN Z RODZAJU TYMIANU, źródło
  16. TYMIANEK – CENNA KULTURA KROPRO-AROMATYCZNA I JEGO ZASTOSOWANIE, źródło
  17. Ser zapiekany z tymiankiem, źródło
  18. 17 Facts About Tymianek, źródło

Wykorzystywanie jakichkolwiek materiałów bez naszej uprzedniej pisemnej zgody jest zabronione.

Administracja nie ponosi odpowiedzialności za jakiekolwiek próby zastosowania jakiegokolwiek przepisu, porady lub diety, a także nie gwarantuje, że podane informacje pomogą lub zaszkodzą tobie osobiście. Zachowaj ostrożność i zawsze skonsultuj się z odpowiednim lekarzem!

Anna Kowalczyk
Edytor serwisu
Rate author