korzystne właściwości łodygi selera

Seler

Pomimo tego, że ze względu na jasny aromat selera trudno pozostać niezauważonym w dziale warzywnym, wielu kupujących nie zwraca uwagi na to warzywo lub celowo je omija. Większość z nich nawet nie zdaje sobie sprawy, że gotowany seler zmienia swój smak i aromat na bardziej wyrafinowany, przypominający skrzyżowanie szparagów z karczochami. Seler występuje w wielu włoskich i francuskich przepisach. W medycynie alternatywnej roślina ta jest znana jako silny lek.

Co to jest seler

  • Co to jest seler
  • Charakterystyka żywieniowa
  • Korzyści dla organizmu
  • Możliwe efekty uboczne
  • Stosować w medycynie tradycyjnej
  • Jak prawidłowo wybrać i przechowywać
  • Zastosowanie do gotowania

Seler jest dwuletnią rośliną z rodziny Umbelliferae. Oznacza to, że zalicza się do tej samej grupy warzyw, co pietruszka, marchew, koper, koper włoski, kolendra, pasternak, kminek i wiele innych. Jego zielenie na zewnątrz bardzo przypominają pietruszkę (ale są większe i mają ostrzejszy zapach). Odmiany korzeni selera mają tendencję do tworzenia kulistych korzeni, cenionych za wyjątkowy orzechowy smak. Na rynkach można zobaczyć odmiany selera łodygowego, liściowego i korzeniowego.

Uważa się, że ludzie uprawiają to warzywo od 3000 lat, a region śródziemnomorski uważany jest za kolebkę selera. Był używany jako roślina lecznicza w starożytnym Egipcie. Archeolodzy znaleźli nawet liście tej rośliny w grobowcu Tutenchamona. W starożytnej Grecji liście selera były wplecione w wieniec zwycięzców sportowych, a Rzymianie używali go jako lekarstwa na kaca.

ta roślina była znana jako „rzymska pietruszka”, ale nie była spożywana. Przynajmniej na początku. Dla naszych przodków zioło to było obrońcą przed siłami zła i talizmanem przynoszącym szczęście. Seler nie zakorzenił się jako pokarm nawet za czasów Katarzyny II – w tamtych czasach dworskie damy tkały z niego zielenie w wieńce i nie było mowy o używaniu go do gotowania. Dopiero z czasem to pachnące zioło trafiło najpierw do tradycyjnej medycyny, a następnie na stoły. Od czasów starożytnych seler był również używany jako roślina lecznicza w medycynie tybetańskiej i chińskiej. Warzywo to jest również popularne w Ajurwedzie.

Dziś ta roślina jest uprawiana w prawie wszystkich krajach. Dobrze zakorzenia się na glebach gliniastych i piaszczystych w umiarkowanych szerokościach geograficznych. Niektóre odmiany mogą osiągać 3 metry wysokości. Rośliny odmian Petiolate składają się z reguły z 10-12 soczystych jasnozielonych łodyg w kształcie litery U (ściętych). Liście wszystkich odmian są bardzo pachnące, pierzaste, ząbkowane na brzegach. Kwiaty tworzą „parasolki” koloru kremowego, w miejscu których z czasem rozwijają się miniaturowe nasiona.

Nawiasem mówiąc, olejek eteryczny z selera jest używany w farmakologii i perfumerii.

Charakterystyka żywieniowa

Niezależnie od tego, która część warzyw trafiła na Twój talerz, w każdym razie możesz być pewien, że do organizmu trafi ogromna ilość przydatnych pierwiastków. A to witaminy z grupy B, C, A, K, kwasy organiczne, żelazo, wapń, magnez, mangan, fosfor, olejki eteryczne i wiele innych przydatnych fitokomponentów.

Liście selera zawierają różnorodne składniki odżywcze, w tym terpeny. Również w składzie tej rośliny znaleziono grupę substancji znanych w chemii jako ftalidy. Substancje te odpowiadają za specyficzny aromat selera, ale oprócz tego znanych jest wiele korzystnych właściwości ftalidów.

Powszechnie wiadomo, że większość produktów po obróbce cieplnej traci część składników odżywczych. Ale jeśli prawidłowo ugotujesz seler, będziesz w stanie zachować maksymalną ilość przydatnych składników. Na przykład trzyminutowe blanszowanie lub 10 minut gotowania na parze pozwoli zaoszczędzić ponad 80% składników odżywczych w warzywach.

Wartość odżywcza w 100 g

Zawartość kalorii 16 kcal
Białko 3,46 g
Tłuszcze 1,12 g
Węglowodany 3 g
Celuloza 2,1 g
Witamina A 450 IU
Witamina C 3,1 mg
Witamina K. 29,3 mcg
Tiamina 0,02 mg
Witamina B2 0,57 mg
Witamina B3 0,32 mg
Witamina B5 0,25 mg
Witamina B6 0,07 mg
Witamina B9 36 mcg
Sód 80 mg
Potas 260 mg
Miedź 0,35 mg
Żelazo 0,2 mg
Wapń 40 mg
Cynk 0,13 mg
Fosfor 24 mg
Magnez 11 mg
Mangan 0,1 mg

Korzyści dla organizmu

Współczesne badania naukowe potwierdzają, że popularność selera w medycynie tradycyjnej, w szczególności jako naturalnego środka na obniżenie ciśnienia krwi, nie jest przypadkowa. Warzywo zawierało potas i ftalidy (substancję rozluźniającą tętnice), a także przeciwutleniacz kumarynę, która zwiększa aktywność białych krwinek. Seler ma właściwości moczopędne, dzięki czemu jest przydatny w niwelowaniu obrzęków. W wielu krajach znane jest jako warzywo o właściwościach tonizujących. Ponadto współcześni badacze zgadzają się z Hipokratesem, który uważał seler za warzywo kojące nerwy. Olejki eteryczne z tej rośliny są do dziś używane w leczeniu układu nerwowego, a napar z jej nasion służy jako środek wiatropędny.

W wielu krajach to warzywo jest stosowane w leczeniu bólu zębów, bezsenności, nadciśnienia, nerwowości, artretyzmu i reumatyzmu. Starożytni rzymscy mężczyźni spożywali seler jako afrodyzjak. A co najciekawsze, współcześni naukowcy znaleźli w składzie tej rośliny substancję androsteron, który również występuje w ludzkim pocie i pomaga mężczyznom wyglądać atrakcyjniej w oczach kobiet (na poziomie instynktów). Istnieje wiele badań potwierdzających skuteczność selera w zapobieganiu rakowi.

Pietruszka rzymska zawiera chlorofil. A ta substancja wspomaga regenerację krwi, ma właściwości przeciwutleniające, przeciwzapalne i przeciwutagenne. Dzięki magnezowi warzywo to uważane jest za dobre dla osób cierpiących na bezsenność lub zaburzenia snu, a witamina A wpływa korzystnie na oczy.

Jak już wspomniano, to warzywo zawiera również określone związki – ftalidy. Nadają pietruszce rzymskiej szczególny smak i aromat. Ale poza tym ftalidy są bardzo przydatne dla układu krążenia. Nie tylko rozluźniają naczynia krwionośne, obniżając w ten sposób ciśnienie krwi, ale także oczyszczają krew z nadmiaru cholesterolu.

Tak więc seler pomoże:

  • wzmocnić odporność;
  • obniżyć poziom cholesterolu;
  • zapobiegać miażdżycy;
  • poprawić pracę serca i naczyń krwionośnych;
  • pozbyć się nerwowości i niepokoju;
  • lepiej trawić jedzenie;
  • działają prawidłowo dla nerek i układu moczowo-płciowego;
  • poprawić metabolizm białek;
  • pozbyć się migreny.

Ponadto seler jest jednym z najzdrowszych warzyw dla osób z nadwagą. Łodyga i korzeń tej rośliny mają tak zwaną ujemną zawartość kalorii. Oznacza to, że organizm trawiąc pietruszkę rzymską zużywa więcej kalorii niż otrzymuje.

Fakt, że seler zwiększa męską siłę, był znany ludziom od czasów starożytnych. W średniowieczu mężczyźni jeszcze nie wiedzieli, że warzywo to wzmaga produkcję hormonu płciowego androsteronu, od którego właściwie zależy siła działania. Ale nawet w tamtych czasach najbardziej znani „łowcy serc” rozumieli, że seler jest dobrym pomocnikiem w miłosnych sprawach.

Kobiety uwielbiają seler przede wszystkim ze względu na niską zawartość kalorii, wpływ na przemianę materii i gospodarkę wodną (zapobiegając w ten sposób obrzękom). Seler, jako produkt bogaty w przeciwutleniacze, wpływa również na stan skóry (spowalnia pojawianie się zmarszczek), poprawia kondycję włosów i paznokci. Podobnie jak w przypadku mężczyzn, seler działa również na kobiety jako afrodyzjak.

Możliwe efekty uboczne

Pomimo wielu korzyści zdrowotnych, seler u niektórych osób może wywoływać reakcje alergiczne. Większość alergenów znajduje się w korzeniu warzyw. A osoby podatne na alergie muszą to wiedzieć.

Kobiety w ciąży i matki karmiące są zobowiązane do rezygnacji z pietruszki rzymskiej. W pierwszym przypadku warzywo może powodować przedwczesny poród lub krwawienie, w drugim nada mleku nieprzyjemny smak. Również sok warzywny jest przeciwwskazany u kobiet z ciężkimi miesiączkami, osób z zakrzepowym zapaleniem żył lub żylakami. Lista przeciwwskazań obejmuje również nadciśnienie, choroby żołądkowo-jelitowe w ostrej fazie, odkładanie się kamieni, zapalenie okrężnicy, zapalenie jelit, zapalenie pęcherzyka żółciowego.

Stosować w medycynie tradycyjnej

W medycynie ludowej i ziołolecznictwie nasiona selera znane są jako skuteczny lek przeciwbakteryjny. Ale oprócz nasion zielarze aktywnie wykorzystują inne części rośliny.

Z odmrożeniami

Ten stary syberyjski przepis sugeruje traktowanie odmrożeń wywarami z selera. Na litr wody potrzebujesz około 150 g dowolnej części warzyw. W jeszcze ciepłym (ale nie gorącym) bulionie opuść odmrożone kończyny i przytrzymaj przez około pół godziny. Następnie spłucz zimną czystą wodą, osusz miękkim ręcznikiem lub wyszczotkuj gęsim tłuszczem. Tę procedurę najlepiej wykonywać w nocy, owijając odmrożone obszary ciepłem. W niektórych przypadkach leczenie będzie musiało być kontynuowane przez 14 dni.

Na zaburzenia snu

Pokrojony korzeń selera zalać wrzątkiem (półtora litra wody na 50 g warzyw) i odstawić na co najmniej 8 godzin. Odcedź i spożywaj trzy razy dziennie przed posiłkami po łyżeczce.

Z hipowitaminozą

Czysty sok z selera może być dobrą alternatywą dla multiwitaminy aptecznej. Wiosną przydaje się zarówno dzieciom, jak i dorosłym, aby przed posiłkami wypić łyżeczkę lub łyżkę świeżego soku.

Z cukrzycą

Dla diabetyków przydatne jest picie 2-3 łyżek bulionu selerowego przed każdym posiłkiem. Lek przygotowuje się z 20 g suchych ziół i szklanki wrzącej wody w łaźni wodnej (około 15 minut).

Z piegami i plamami starczymi

Codziennie wcieraj sok ze świeżych roślin w problematyczne miejsca. Odwar warzywny można stosować jako tonik.

Jak prawidłowo wybrać i przechowywać

W supermarketach seler jest dostępny przez cały rok, ale najsmaczniejsze i najzdrowsze są warzywa zebrane przed kwitnieniem (do 20 cm wysokości). Liście i sadzonki powinny być świeżo zielone, wiotkie, chrupiące. Im bardziej zielone liście, tym silniejszy ich aromat. Nie należy zabierać towarów z plamami lub zgnilizną, pożółkły seler nie nadaje się również do spożycia przez ludzi. Korzeń zdrowej pietruszki rzymskiej jest twardy, bez zgniłych plam i siniaków, bardzo aromatyczny. Najlepiej przechowywać w lodówce, zawinięte w papier (nie dłużej niż 5-7 dni).

Zastosowanie do gotowania

Dziś seler jest ważną częścią wielu kuchni europejskich, w których wykorzystuje się wszystkie części rośliny. Łodygi, korzenie i zioła można jeść na surowo, pieczone, smażone lub gotowane. Uważa się, że po raz pierwszy to warzywo zaczęli przygotowywać włoscy szefowie kuchni w XVI wieku. Dziś z selera robi się omlety, zapiekanki, sosy, sałatki i koktajle (to tradycyjny składnik napoju Bloody Mary). Liście selera służą jako zielona przyprawa lub ozdoba potraw. Łodyga i korzeń nadają się do przygotowywania dań głównych i sałatek.

Seler z boczkiem, jabłkami i migdałami

Do tego dania, które dobrze komponuje się ze smażoną dziczyzną, kurczakiem lub kaczką, potrzebujesz:

  • korzeń selera (1 szt.);
  • boczek (150 g);
  • cebula (1 szt.);
  • jabłka (2 szt.);
  • masło (1 łyżka. l.);
  • bulion z kurczaka (200 ml);
  • migdały (50 g);
  • Pietruszka;
  • przyprawa.
  • Koronawirusy: SARS-CoV-2 (COVID-19)
  • Antybiotyki w zapobieganiu i leczeniu COVID-19: jak skuteczne są
  • Najczęstsze choroby „biurowe”
  • Czy wódka zabija koronawirusa?
  • Jak przeżyć na naszych drogach?

Zupa selerowa

Duży korzeń selera pokrój w drobną kostkę i podsmaż na oleju. Dodać trochę mąki (około 2 łyżki) i smażyć razem z warzywami przez kilka minut. Wlej około pół szklanki bulionu warzywnego i szklankę mleka, dodaj przyprawy. Podawać z grzankami.

Te chrupiące zielone łodygi są niezwykle popularne w Europie i Stanach Zjednoczonych. Tam seler świeży lub gotowany regularnie pojawia się na stołach w postaci sałatek, przystawek lub jako składnik złożonych potraw. W naszym kraju rzymska pietruszka dopiero zaczyna zdobywać zasłużony szacunek i miłość. Ale każdego dnia ma coraz więcej fanów.

Anna Kowalczyk
Edytor serwisu
Rate author